تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩
٢٩ ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ
٣٠ ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ أُحِلَّتْ لَكُمُ الأَنْعامُ إِلَّا ما يُتْلى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الأَوْثانِ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ
ترجمه:
٢٩- سپس، بايد آلودگىهايشان را بر طرف سازند؛ و به نذرهاى خود وفا كنند؛ و بر گرد خانه گرامى كعبه، طواف كنند.
٣٠- (مناسك حج) اين است! و هر كس برنامههاى الهى را بزرگ دارد، نزد پروردگارش براى او بهتر است. و چهار پايان براى شما حلال شده، مگر آنچه (ممنوع بودنش) بر شما خوانده مىشود. از بتهاى پليد اجتناب كنيد! و از سخن باطل بپرهيزيد!
تفسير:
بخش مهم ديگرى از مناسك حج
در تعقيب بحثهائى كه پيرامون مناسك حج در آيات پيشين گذشت، در آيات مورد بحث، به بخش ديگرى از اين مناسك اشاره كرده، نخست، چنين مىگويد: «بعد از آن بايد آلودگىها و زوائد بدن را بر طرف سازند» «ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ».
«و به نذرهاى خود وفا كنند» «وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ».
«و طواف خانه كعبه، خانهاى كه خدا آن را از گزند حوادث مصون داشته و