تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٣
منحصر به آلودگى و پاكى جنسى نيست.
روى اين جهت بعيد به نظر نمىرسد: مفهوم نخستين آيه، همان معنى خاص باشد ولى از نظر ملاك، فلسفه و علت، قابل تعميم و گسترش است.
و به تعبير ديگر، آيه فوق، در واقع بيان گرايش سنخيت است هر چند با توجه به موضوع بحث، سنخيت در پاكى و آلودگى جنسى را مىگويد (دقت كنيد).
***
٢- آيا اين يك حكم تكوينى است يا تشريعى
بدون شك، قانون «نوريان مر نوريان را طالبند» و «ناريان مر ناريان را جاذبند» و ضرب المثل معروف «كند همجنس با همجنس پرواز» و همچنين ضرب المثلى كه در عربى معروف است: «السِّنْخِيَّةُ عِلَّةُ الانْضِمامِ»، همه، اشاره به يك سنت تكوينى است كه «ذره، ذره موجوداتى را كه در ارض و سما است در بر مىگيرد كه جنس خود را همچو كاه و كهربا جذب مىكنند».
همه جا، همنوعان سراغ همنوعان مىروند، و هر گروه و هر دستهاى با هم سنخان خود گرم و صميمىاند.
اما اين واقعيت مانع از آن نخواهد بود كه آيه بالا همانند آيه «الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحَها إِلَّا زانَ أَوْ مُشْرِكٌ» اشاره به يك حكم شرعى باشد كه ازدواج با زنان آلوده حداقل در مواردى كه مشهور و معروف به عمل منافى عفتند، ممنوع است.
مگر همه احكام تشريعى ريشه تكوينى ندارد؟ مگر سنتهاى الهى در تشريع و تكوين هماهنگ نيستند؟ (براى توضيح بيشتر به شرحى كه ذيل آيه مزبور ذكر كرديم مراجعه فرمائيد).
***