آنها كه اين رسالت عظيم زن را كار مثبت محسوب نمى‌كنند از نقش خانواده و تربيت، در ساختن يك اجتماع سالم، آباد و پر حركت بى‌خبرند، آنها گمان مى‌كنند راه اين است كه زن و مرد ما همانند زنان و مردان غربى، اول صبح خانه را به قصد ادارات و كارخانه‌ها و مانند آن ترك كنند، و بچه‌هاى خود را به شيرخوارگاهها بسپارند، و يا در اطاق بگذارند، در را بر روى آنها ببندند، و طعم تلخ زندان را از همان زمان كه غنچه ناشكفته‌اى هستند، به آنها بچشانند.
غافل از اين كه: با اين عمل، شخصيت آنها را در هم مى‌كوبند و كودكانى بى روح و فاقد عواطف انسانى بار مى‌آورند كه آينده جامعه را به خطر خواهند انداخت.
٢- حجاب دست و پا گير است
ايراد ديگرى كه آنها دارند اين است: حجاب يك لباس دست و پاگير است و با فعاليت‌هاى اجتماعى مخصوصاً در عصر ماشين‌هاى مدرن سازگار نيست، يك زن حجاب دار خودش را حفظ كند، يا چادرش را و يا كودك و يا برنامه‌اش را؟!
ولى اين ايراد كنندگان از يك نكته غافلند و آن اين كه: حجاب هميشه به معنى چادر نيست، بلكه به معنى پوشش زن است، آنجا كه با چادر امكان پذير است چه بهتر و آنجا كه نشد، به پوشش قناعت مى‌شود.
زنان كشاورز و روستائى ما، مخصوصاً زنانى كه در برنج‌زارها مهمترين و مشكل‌ترين كار كشت و برداشت محصول برنج را بر عهده دارند، عملًا به اين پندارها پاسخ گفته‌اند، و نشان داده‌اند: يك زن روستائى با داشتن حجاب اسلامى در بسيارى از موارد، حتى بيشتر و بهتر از مرد كار مى‌كند، بى آن كه حجابش مانع كارش شود.