تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦
٢٣- خداوند كسانى را كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، در باغهائى از بهشت وارد مىكند كه از زير درختانش نهرها جارى است؛ آنان با دستبندهائى از طلا و مرواريد زينت مىشوند؛ و در آنجا لباسهايشان از حرير است.
٢٤- و به سوى سخنان پاكيزه هدايت مىشوند، و به راه خداوند شايسته ستايش، راهنمائى مىگردند.
شأن نزول:
جمعى از مفسران شيعه و اهل تسنن، شأن نزولى براى نخستين آيه از آيات فوق نقل كردهاند كه فشردهاش اين است:
«روز جنگ بدر، سه نفر از مسلمانان (على عليه السلام، حمزه، و عبيدة بن حارث بن عبدالمطلب) به ميدان نبرد آمدند، و به ترتيب «وليد بن عتبه» و «عتبة بن ربيعه» و «شيبة بن ربيعه» را از پاى در آوردند، آيه فوق نازل شد، و سرنوشت اين مبارزان را بيان كرد.
و نيز نقل كردهاند: «ابوذر» سوگند ياد مىكرد: اين آيه درباره مردان فوق نازل شده». «١»
ولى همان گونه كه بارها گفتهايم وجود شأن نزول خاص، هرگز مانع عموميت مفهوم آيه نمىشود.
***