تفسير:
حدّ «زانى» و «زانيه»
مى‌دانيم نام اين سوره، سوره نور است به خاطر آيه نور كه يكى از چشمگيرترين آيات سوره است، ولى گذشته از اين، محتواى سوره نيز از نورانيت خاصى برخوردار است، به انسان‌ها، به خانواده‌ها، به زن و مرد نور عفت و پاكدامنى مى‌بخشد، به زبان‌ها و سخن‌ها نورانيت تقوا و راستى، و به دل‌ها و جان‌ها نور توحيد و خدا پرستى و ايمان به معاد و تسليم در برابر دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دهد.
نخستين آيه اين سوره، در حقيقت اشاره اجمالى به مجموع بحث‌هاى سوره دارد، مى‌گويد: «اين سوره‌اى است كه ما آن را فرو فرستاديم و واجب نموديم، و در آن آيات بينات نازل كرديم، شايد شما متذكر شويد» «سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ».
«سوره» از ماده «سور» به معنى ارتفاع و بلندى بنا است، سپس به ديوارهاى بلندى كه سابقاً اطراف شهرها براى حفظ از هجوم دشمنان مى‌كشيدند، «سور» مى‌گفتند، و از آنجا كه اين ديوارها شهر را از منطقه بيرون جدا مى‌كرد، تدريجاً اين كلمه، به قطعه و بخشى از چيزى- از جمله قطعه و بخشى از قرآن كه از بقيه جدا شده است- اطلاق گرديده.
بعضى از ارباب لغت نيز گفته‌اند: «سوره» به بناهاى زيبا، بلند و برافراشته گفته مى‌شود، و به بخش‌هاى مختلف از يك بناى بزرگ نيز سوره مى‌گويند، به همين تناسب به بخش‌هاى مختلف قرآن كه از يكديگر جدا است سوره اطلاق شده است. «١»