تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٧

٩٣ قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ
٩٤ رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
٩٥ وَ إِنَّا عَلى‌ أَنْ نُرِيَكَ ما نَعِدُهُمْ لَقادِرُونَ
٩٦ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ
٩٧ وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ
٩٨ وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ
ترجمه:
٩٣- بگو: «پروردگار من! اگر عذاب‌هائى را كه به آنان وعده داده مى‌شود به من نشان دهى (و در زندگيم آن راببينم).
٩٤- پروردگار من! مرا (در اين عذاب‌ها) با گروه ستمگران قرار مده»!
٩٥- و ما توانائيم كه آنچه را به آنها وعده مى‌دهيم به تو نشان دهيم!
٩٦- بدى را به بهترين راه و روش دفع كن (و پاسخ بدى را به نيكى ده)، ما به آنچه توصيف مى‌كنند آگاهتريم!
٩٧- و بگو: «پروردگارا! از وسوسه‌هاى شياطين به تو پناه مى‌برم.
٩٨- و از اين كه آنان نزد من حاضر شوند (نيز)- اى پروردگار من- به تو پناه مى‌برم».