جالب و مؤثرى دارد، از جمله حديث معروف پيامبر صلى الله عليه و آله است:
تَناكَحُوا، وَ تَناسَلُوا تَكَثَّرُوا فَانِّى أُباهِى بِكُمُ الأُمَمَ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لَوْ بِالْسِقْطِ: «ازدواج كنيد تا نسل شما فزونى گيرد كه من با فزونى جمعيت شما حتى با فرزندان سقط شده، در قيامت به ديگر امت‌ها مباهات مى‌كنم»!. «١»
و در حديث ديگر از آن حضرت مى‌خوانيم: مَنْ تَزَوَّجَ فَقَدْ أَحْرَزَ نِصْفَ دِيْنِهِ فَلْيَتَّقِ اللَّهَ فِى النِّصْفِ الْباقِى: «كسى كه همسر اختيار كند، نيمى از دين خود را محفوظ داشته، و بايد مراقب نيم ديگر باشد». ٢
چرا كه غريزه جنسى، نيرومندترين و سركش‌ترين غرائز انسان است كه به تنهائى با ديگر غرائز برابرى مى‌كند، و انحراف آن نيمى از دين و ايمان انسان را به خطر خواهد انداخت.
باز در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم شِرارُكُمْ عُزَّابُكُم: «بدترين شما مجردانند». ٣
به همين دليل، در آيات مورد بحث، و همچنين روايات متعددى، مسلمانان تشويق به همكارى در امر ازدواج مجردان، و هر گونه كمك ممكن به اين امر شده‌اند مخصوصاً اسلام در مورد فرزندان، مسئوليت سنگينى بر دوش پدران افكنده، و پدرانى را كه در اين مسأله حياتى بى تفاوت هستند، شريك جرم انحراف فرزندانشان شمرده است، چنان كه در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:
مَنْ أَدْرَكَ لَهُ وَلَدٌ وَ عِنْدَهُ ما يُزَوِّجُهُ فَلَمْ يُزَوِّجْهُ، فَأَحْدَثَ فَالأْ ثْمَ بَيْنَهُما!: «كسى كه فرزندش به حد رشد رسد و امكانات تزويج او را داشته باشد و اقدام نكند، و در نتيجه فرزند مرتكب گناهى شود، اين گناه بر هر دو نوشته مى‌شود»!. ٤