٤ وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ٥ إِلَّا الَّذِينَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
ترجمه:
٤- و كسانى كه زنان پاكدامن را متهم مى‌كنند، سپس چهار شاهد (بر مدعاى خود) نمى‌آورند، آنها را هشتاد تازيانه بزنيد، و شهادتشان را هرگز نپذيريد؛ و آنها همان فاسقانند!
٥- مگر كسانى كه بعد از آن توبه كنند و جبران نمايند زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است.
تفسير:
مجازات تهمت
از آنجا كه در آيات گذشته، مجازات شديدى براى زن و مرد زناكار، بيان شده بود و ممكن است اين موضوع دستاويزى شود براى افراد مغرض و بى تقوا كه از اين طريق افراد پاك را مورد اتهام قرار دهند، بلا فاصله بعد از بيان مجازات شديد زناكاران، مجازات شديد تهمت‌زنندگان را كه در صدد سوء استفاده از اين حكم هستند بيان مى‌كند، تا حيثيت و حرمت خانواده‌هاى پاكدامن از خطر اين گونه اشخاص مصون بماند، و كسى جرأت تعرض به آبروى مردم پيدا نكند.
نخست مى‌گويد: «كسانى كه زنان پاكدامن را متهم به عمل منافى عفت مى‌كنند، بايد براى اثبات اين ادعا، چهار شاهد (عادل) بياورند، و اگر نياورند هر