٣١ حُنَفاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ
٣٢ ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ
٣٣ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمّىً ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ
ترجمه:
٣١- (مناسك حج را انجام دهيد) در حالى كه همگى براى خدا باشد! همتائى براى او قائل نشويد! و هر كس همتائى براى خدا قرار دهد، گوئى از آسمان سقوط كرده، و پرندگان او را مى‌ربايند؛ و يا باد او را به جاى دورى پرتاب مى‌كند!
٣٢- اين است (مناسك حج)! و هر كس شعائر الهى را بزرگ دارد، اين كار نشانه تقواى دل‌هاست.
٣٣- در آن (حيوانات قربانى)، منافعى براى شماست تا زمان معينى (روز ذبح آنها؛) سپس محل آن، خانه قديمى و گرامى (كعبه) است.
تفسير:
تعظيم شعائر الهى نشانه تقواى دل‌ها است
از آنجا كه در آخرين آيات بحث گذشته، تأكيد روى مسأله توحيد و اجتناب از هر گونه بت و بت پرستى شده بود، آيات مورد بحث نيز، همين مسأله مهم را دنبال كرده مى‌گويد:
«مراسم حج و گفتن لبيك را در حالى انجام دهيد كه قصد و برنامه شما