و باز به همين دليل، دستور مؤكد داده شده است: هزينه‌هاى ازدواج را اعم از مهر و ساير قسمت‌ها سبك و آسان بگيرند، تا مانعى بر سر راه ازدواج مجردان پيدا نشود، از جمله در مورد مهريه سنگين، كه غالباً سنگ راه ازدواج افراد كم در آمد است.
در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: شُؤْمُ الْمَرْأَةِ غَلاءُ مَهْرِهَا: «زن بد قدم، زنى است كه مهرش سنگين باشد». «١»
و باز در حديث ديگرى كه در ذيل حديث فوق وارد شده، مى‌خوانيم: مِنْ شُؤْمِهَا شِدَّةُ مَئُونَتِهَا: «يكى از نشانه‌هاى شوم بودن زن آن است كه هزينه زندگى (يا هزينه ازدواجش) سنگين باشد». ٢
و از آنجا كه بسيارى از مردان و زنان براى فرار از زير بار اين مسئوليت الهى و انسانى متعذر به عذرهائى از جمله نداشتن امكانات مالى مى‌شوند، در آيات فوق صريحاً گفته شده است: «فقر» نمى‌تواند مانع راه ازدواج گردد، بلكه چه بسا ازدواج سبب غنا و بى نيازى مى‌شود.
دليل آن هم با دقت، روشن مى‌شود؛ زيرا انسان تا مجرد است احساس مسئوليت نمى‌كند، نه ابتكار و نيرو و استعداد خود را به اندازه كافى براى كسب در آمد مشروع بسيج مى‌كند، و نه به هنگامى كه در آمدى پيدا كرد در حفظ و بارور ساختن آن مى‌كوشد، و به همين دليل مجردان غالباً خانه به دوش و تهى دستند!.
اما بعد از ازدواج، شخصيت انسان تبديل به يك شخصيت اجتماعى مى‌شود و خود را شديداً مسئول حفظ همسر و آبروى خانواده و تأمين وسائل زندگى فرزندان آينده مى‌بيند، به همين دليل، تمام هوش، ابتكار و استعداد خود