تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٩
را به كار مىگيرد، در حفظ در آمدهاى خود و صرفهجوئى، تلاش مىكند و در مدت كوتاهى مىتواند بر فقر چيره شود.
بى جهت نيست كه در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: الرِّزْقُ مَعَ النِّسَاءِ وَ الْعِيَالِ: «روزى همراه همسر و فرزند است». «١»
و در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم: «مردى خدمت حضرتش رسيد، از تهيدستى و نيازمندى شكايت كرد پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: تَزَوَّجَ، فَتَزَوَّجَ فَوُسِّعَ لَهُ: «ازدواج كن، او هم ازدواج كرد و گشايش در كار او پيدا شد»!. «٢»
بدون شك، امدادهاى الهى و نيروهاى مرموز معنوى نيز به كمك چنين افرادى مىآيد كه براى انجام وظيفه انسانى و حفظ پاكى خود، اقدام به ازدواج مىكنند.
هر فرد با ايمان مىتواند به اين وعده الهى دلگرم و مؤمن باشد، در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده: مَنْ تَرَكَ التَّزْوِيجَ مَخَافَةَ الْعَيْلَةِ فَقَدْ أَسَاءَ ظَنُّهُ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ:
«كسى كه از ترس فقر ازدواج را ترك كند، گمان بد به خدا برده است؛ زيرا خداوند متعال مىفرمايد: اگر آنها فقير باشند خداوند آنها را از فضل خود بى نياز مىسازد». «٣»
البته، روايات در منابع اسلامى در اين زمينه فراوان است كه اگر بخواهيم به نقل همه آنها بپردازيم از بحث تفسيرى خارج مىشويم.
***