تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩
آيندهاى كه اگر امروز به فكر آن، و آمادگى بر آن نباشد، به راستى وحشتناك است و اگر باشد، دلانگيز و روحافزا است.
نخست، عموم مردم را بدون استثناء، مخاطب ساخته، مىگويد: «اى مردم! از پروردگارتان بترسيد، و پرهيز كارى پيشه كنيد كه زلزله رستاخيز، جريان مهم و عظيمى است» «يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ».
خطاب «يا أَيُّهَا النَّاسُ»، دليل روشنى است بر اين كه: هيچگونه تفاوت و تبعيضى از نظر نژاد، زبان، اعصار، قرون، مكانها و مناطق جغرافيائى و طوائف و قبائل در آن نيست، و مؤمن و كافر، كوچك و بزرگ، پير و جوان، مرد و زن امروز و آينده، همه در آن شريكند.
جمله «اتَّقُوا رَبَّكُمْ» عصاره تمام برنامههاى سعادتبخش است؛ چرا كه از يكسو، «توحيد» را بيان مىكند (رَبَّكُمْ) و از سوى ديگر، «تقوا» را، و به اين ترتيب، برنامههاى عقيدتى و عملى در آن جمع است.
و با ذكر جمله «إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ» حقيقتى را كه در بسيارى از آيات قرآن آمده است، به طور سربسته بازگو مىكند، و آن اين كه: رستاخيز با يك انقلاب و تحول شديد در سازمان عالم هستى بر پا مىگردد:
كوهها از جا كنده مىشوند، درياها به هم مىريزند، زمين و آسمان در هم كوبيده مىشوند، و جهانى نو با زندگانى نو آغاز مىگردد، مردم در آستانه قيامت در وحشت عظيمى فرو مىروند، و سر از پا نمىشناسند.
***
آيه بعد، نمونههائى از بازتاب اين وحشت عظيم را در چند جمله بيان كرده مىگويد: «روزى كه زلزله رستاخيز را مشاهده كنيد، آنچنان وحشت سر تا پاى همه را فرا مىگيرد كه مادران شيرده از كودك شيرخوارشان غافل مىشوند» «يَوْمَ