تفسير:
از وسوسه‌هاى شيطان به خدا پناه بريد
گر چه در اين آيات، روى سخن به پيامبر صلى الله عليه و آله است، ولى هدف آيات گذشته را كه تهديد كفار و مشركان لجوج، به عذاب‌هاى الهى است، تعقيب مى‌كند.
نخست مى‌گويد: «اى پيامبر! بگو: پروردگارا! اگر بخشى از عذاب‌هائى را كه به اين گروه سركش، وعده مى‌دهى به من نشان دهى ...» «قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ». «١»

***
«پروردگارا! مرا در اين عذاب‌ها با قوم ستمگر همراه مگردان» «رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ».
تقاضايم اين است: هر گاه عذاب قطعى تو دامان اينها را فرو گيرد، بر من منت گذار و مرا از اين مهلكه برهان كه با ظالمان و ستمگران همراه نباشم.
بدون شك، عمل و برنامه پيامبر صلى الله عليه و آله چيزى نبود كه او را مشمول مجازات الهى كند.
و نيز بدون شك، در قانون عدل الهى هرگز خشك و تر با هم نمى‌سوزند و حتى اگر در يك مملكت عظيم يك نفر خداپرست وظيفه شناس باشد، و ديگران به جرم اعمالشان گرفتار عذاب شوند، خدا آن يك نفر را نجات خواهد داد.
ولى اين دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله كه به فرمان الهى انجام مى‌گيرد، به خاطر اين است كه:
اولًا- به كافران مشرك اخطار كند كه مسأله آن قدر جدى است كه حتى