«لعان» ناميده شده، چهار حكم قطعى براى اين دو همسر در پى خواهد داشت:
نخست اين كه: بدون نياز به صيغه طلاق فوراً از هم جدا مىشوند.
ديگر اين كه: براى هميشه اين زن و مرد بر هم حرام مى‌گردند، يعنى امكان بازگشتشان به ازدواج مجدد با يكديگر وجود ندارد.
سوم اين كه: حدّ قذف از مرد و حدّ زنا از زن برداشته مى‌شود (اما اگر يكى از اين دو از اجراى اين برنامه سر باز زند اگر مرد باشد حدّ قذف و اگر زن باشد حدّ زنا در مورد او اجرا مى‌گردد).
چهارم اين كه: فرزندى كه در اين ماجرا به وجود آمده از مرد منتفى است يعنى باو نسبتى نخواهد داشت، اما نسبتش با زن محفوظ خواهد بود.
***
البته، جزئيات اين احكام در آيات فوق، نيامده همين اندازه در آخرين آيه مورد بحث، قرآن مى‌گويد: «و اگر فضل خدا و رحمتش و اين كه او توبه پذير و حكيم است نبود، بسيارى از مردم هلاك مى‌شدند يا گرفتار مجازات‌هاى سخت»! «وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ».
در واقع اين آيه، يك اشاره اجمالى براى تأكيد احكام فوق است؛ زيرا نشان مى‌دهد: برنامه «لعان» يك فضل الهى است و مشكل مناسبات دو همسر را در اين زمينه به نحو صحيحى حل مى‌كند.
از يكسو، مرد را مجبور نمى‌كند اگر كار خلافى در مورد همسرش ديد سكوت كند، و براى دادخواهى نزد حاكم شرع نيايد.
از سوى ديگر، زن را هم به مجرد اتهام در معرض مجازات حدّ زناى محصنه قرار نمى‌دهد و حق دفاع به او عطا مى‌كند.
از سوى سوم، شوهر را ملزم نمى‌كند كه اگر با چنين صحنه‌اى روبرو شد به