تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٣
٣- تسبيح ويژه پرندگان
در اين كه: چرا در آيه فوق، از ميان تمام موجودات جهان روى تسبيح پرندگان، آن هم در حالتى كه بالهاى خود را بر فراز آسمان گستردهاند تكيه شده؟ نكتهاى وجود دارد و آن اين كه:
پرندگان علاوه بر تنوع فوق العاده زيادشان، ويژگىهائى دارند كه چشم و دل هر عاقلى را به سوى خود جذب مىكنند، اين اجسام سنگين، بر خلاف قانون جاذبه بر فراز آسمانها با سرعت زياد و برقآسا حركت مىكنند، مخصوصاً هنگامى كه بالهاى خود را صاف نگه داشتهاند، بر امواج هوا سوارند، و بى آن كه فشارى به خود آورند، با سرعت به هر سو كه مايل باشند مىچرخند و پيش مىروند، وضع جالبى دارند.
آگاهىهاى عجيب آنها در مسائل هواشناسى و اطلاعات عميقشان از وضع جغرافيائى زمين به هنگام مسافرت و مهاجرت، از قارهاى به قاره ديگر حتى از مناطق قطب شمال به قطب جنوب، و دستگاه هدايت كننده مرموز و عجيبى كه آنان را در اين سفر طولانى حتى به هنگامى كه آسمان پوشيده از ابر است راهنمائى مىكند، از شگفت انگيزترين مسائل، و از روشنترين دلائل توحيد است.
رادار مخصوصى كه در وجود شبپرهها قرار دارد كه به وسيله آن در ظلمت و تاريكى شب، تمام موانع را بر سر راه خود مىبيند، و حتى گاه ماهى را در زير امواج آب نشانهگيرى كرده و با يك حركت برقآسا او را بيرون مىكشد، از ويژگىهاى حيرتانگيز اين پرنده است!!.
به هر حال، عجائبى در وجود پرندگان نهفته شده، كه قرآن به خاطر آن مخصوصاً روى آنها تكيه كرده است.
***