٦- اين به خاطر آن است كه (بدانيد) خداوند حق است؛ و اوست كه مردگان را زنده مى‌كند؛ و بر هر چيزى تواناست.
٧- و اين كه رستاخيز آمدنى است، و شكى در آن نيست؛ و خداوند تمام كسانى را كه در قبرها هستند زنده مى‌كند.
تفسير:
دلائل معاد در عالم جنين و گياهان
از آنجا كه در آيات گذشته، گفتگو از ترديد مخالفان در «مبدأ» و «معاد» بود، در آيات مورد بحث به دو دليل محكم و منطقى براى اثبات معاد جسمانى استدلال شده است: يكى از طريق توجه به تحولات دوران جنينى، و ديگرى از طريق تحولات زمين به هنگام نمو گياهان.
در حقيقت قرآن مى‌خواهد، صحنه‌هاى معاد را كه مردم در همين زندگى دنيا با آن سر و كار دارند، پيوسته با چشم خود مى‌بينند و از آن غافلند، براى آنها تشريح كند، تا بدانند زندگى بعد از مرگ، نه تنها امر غير ممكنى نيست، بلكه دائماً صحنه‌هاى مشابه آن را در زندگى روزمره با چشم خود مشاهده مى‌كنند.
نخست، همه انسان‌ها را مخاطب ساخته مى‌گويد: «اى مردم! اگر در رستاخيز ترديد داريد به اين نكته توجه كنيد كه ما شما را از خاك آفريديم، سپس از نطفه، و بعد از خون بسته شده، و پس از آن از چيزى شبيه به گوشت جويده كه بعضى داراى شكل و خلقت است و بعضى بدون شكل» «يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَ غَيْرِ مُخَلَّقَةٍ». «١»