به علاوه، فرزندانى كه در چنين دامان‌هاى لكه‌دار يا مشكوكى پرورش مى‌يابند سر نوشت مبهمى دارند.
روى اين جهات، اسلام اين كار را منع كرده است.
شاهد اين تفسير جمله «وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» است كه در آن تعبير به تحريم شده.
و شاهد ديگر روايات فراوانى است كه از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و ساير پيشوايان معصوم عليهم السلام در اين زمينه به ما رسيده و آن را به صورت يك حكم تفسير كرده‌اند.
حتى بعضى از مفسران بزرگ در شأن نزول آيه چنين نوشته‌اند: «مردى از مسلمانان از پيامبر صلى الله عليه و آله اجازه خواست كه با «ام مهزول»- زنى كه در عصر جاهليت به آلودگى معروف بود، و حتى پرچمى براى شناسائى بر در خانه خود نصب كرده بود!- ازدواج كند، آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت».»

در حديث ديگرى نيز از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: «اين آيه در مورد مردان و زنانى است كه در عصر رسول خدا صلى الله عليه و آله آلوده زنا بودند، خداوند مسلمانان را از ازدواج با آنها نهى كرد، و هم اكنون نيز مردم مشمول اين حكمند هر كس مشهور به اين عمل شود، و حدّ الهى به او جارى گردد، با او ازدواج نكنيد تا توبه‌اش ثابت شود». «٢»
اين نكته نيز لازم به ياد آورى است كه: بسيارى از احكام به صورت «جمله خبريه» بيان شده است، و لازم نيست هميشه احكام الهى به صورت «امر» و «نهى» باشد.
ضمناً، بايد توجه داشت عطف «مشركان» بر «زانيان» در واقع براى بيان