اللَّه» است كه در آيه قبل به آن اشاره شده، و بعداً نيز خواهد آمد، پاسخ اين ايراد روشن مى‌شود. «١»
به هر حال، در پايان آيه در مورد سرانجام كار قربانى، چنين مى‌گويد:
«سپس محل آن خانه كعبه، آن خانه قديمى و گرامى است» «ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ».
و به اين ترتيب، مادام كه حيوانات مخصوص قربانى به محل قربانگاه نرسيده‌اند مى‌توان از آنها بهره گرفت، و پس از وصول به قربانگاه، بايد وظيفه قربانى كردن را درباره آنها انجام داد.
البته، طبق آنچه فقها بر اساس مدارك اسلامى گفته‌اند، اگر قربانى مربوط به حج باشد، در سرزمين «منى‌» بايد ذبح شود، و اگر براى «عمره مفرده» باشد در سرزمين «مكّه».
و از آنجا كه آيات مورد بحث از «مراسم حج» سخن مى‌گويد بايد «بيت العتيق» (خانه كعبه) در اينجا به معنى وسيع كلمه باشد تا اطراف مكّه (منى‌) را نيز شامل گردد (دقت كنيد).
***