تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥
١٩ هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ
٢٠ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ
٢١ وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ
٢٢ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ
٢٣ إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ
٢٤ وَ هُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ
ترجمه:
١٩- اينان دو گروهند كه درباره پروردگارشان به مخاصمه و جدال پرداختند؛ كسانى كه كافر شدند، لباسهائى از آتش براى آنها بريده شده، و مايع سوزان و جوشان بر سرشان ريخته مىشود.
٢٠- آنچنان كه هم درونشان با آن آب مىشود، و هم پوستهايشان.
٢١- و براى آنان گرزهائى از آهن (سوزان) است.
٢٢- هر گاه بخواهند از غم و اندوههاى دوزخ خارج شوند، آنها را به آن باز مىگردانند؛ و (به آنان گفته مىشود:) بچشيد عذاب سوزان را!