٣- پاسخ به يك سؤال
در اينجا سؤالى مطرح است و آن اين كه: در طول تاريخ يا در محيط زندگى خود، گاه مواردى را مى‌بينيم كه با اين قانون هماهنگ نيست، به عنوان مثال در خود قرآن آمده است: همسر «نوح» عليه السلام و همسر «لوط» عليه السلام زنان بدى بودند و به آنها خيانت كردند «١» و در مقابل، همسر فرعون از زنان با ايمان و پاكدامنى بود كه گرفتار چنگال آن طاغوت بى ايمان گشته بود. «٢»
در مورد پيشوايان بزرگ اسلام، نيز كم و بيش نمونه‌هائى از اين قبيل ديده شده است كه تاريخ اسلام گواه آن مى‌باشد.
در پاسخ، علاوه بر اين كه: هر قانون كلى استثناهائى دارد، بايد به دو نكته توجه داشت:
١- در تفسير آيه، گفتيم: منظور اصلى از «خباثت» همان آلودگى به اعمال منافى عفت است و «طيب» بودن نقطه مقابل آن مى‌باشد، به اين ترتيب، پاسخ سؤال روشن مى‌شود؛ زيرا هيچ يك از همسران پيامبران و امامان به طور قطع انحراف و آلودگى جنسى نداشتند، و منظور از خيانت در داستان نوح عليه السلام و لوط عليه السلام جاسوسى كردن به نفع كفار است، نه خيانت ناموسى.
اصولًا اين عيب از عيوب تنفر آميز محسوب مى‌شود و مى‌دانيم محيط زندگى شخصى پيامبران از اوصافى كه موجب نفرت مردم است بايد پاك باشد، تا هدف نبوت كه جذب مردم به آئين خدا است، عقيم نماند.
٢- از اين گذشته، همسران پيامبران و امامان در آغاز كار، حتى كافر و بى‌ايمان هم نبودند و گاه بعد از نبوت به گمراهى كشيده مى‌شدند كه، مسلماً آنها نيز روابط خود را مانند سابق با آنها ادامه نمى‌دادند، همان گونه كه همسر فرعون