السَّماواتِ وَ الأَرْضِ».
چه جمله زيبا، جالب و پر ارزشى! آرى، خدا نور آسمان‌ها و زمين است، روشنى و روشنى بخش همه آنها.
گروهى از مفسران كلمه «نور» را در اينجا به معنى «هدايت كننده».
بعضى به معنى «روشن كننده».
و بعضى به معنى «زينت بخش» تفسير كرده‌اند.
همه اين معانى صحيح است ولى مفهوم آيه، باز هم از اين گسترده‌تر مى‌باشد.
توضيح اين كه: در قرآن مجيد و روايات اسلامى از چند چيز به عنوان «نور» ياد شده است:
١- قرآن مجيد- چنان كه در آيه ١٥ سوره «مائده» مى‌خوانيم: قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ: «از سوى خداوند نور و كتاب آشكارى براى شما آمد».
و در آيه ١٥٧ سوره «اعراف» نيز مى‌خوانيم: وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ: «كسانى كه پيروى از نورى مى‌كنند كه با پيامبر نازل شده است، آنها رستگارانند».
٢- ايمان- چنان كه در آيه ٢٥٧ «بقره» آمده است: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ: «خداوند ولى كسانى است كه ايمان آورده‌اند، آنها را از ظلمت‌هاى (شرك و كفر) به سوى نور (ايمان) رهبرى مى‌كند».
٣- هدايت الهى و روشن بينى- چنان كه در آيه ١٢٢ سوره «انعام» آمده: أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها: