متفكران و قشرهاى ديگر اسلامى در اين زمينه با مقامات دولت حجاز صحبت كرده‌اند، و حتى داوطلب پرداخت هزينه‌هاى مؤسساتى كه براى نگاهدارى و حمل و نقل آنها لازم است شده‌اند، اما جمود و خشكى روحانيين وهابى از يكسو، و بى اعتنائى مقامات دولت «سعودى» از سوى ديگر، هنوز مانع انجام اين كار است.
قطع نظر از مسأله تحريم اسراف، كه يك امر مسلّم اسلامى است، اصولًا صحنه قربانگاه در روز عيد قربان، در حال حاضر به قدرى زننده و غير منطقى به نظر مى‌رسد كه افراد ضعيف الايمان را به ترديد در اصل اين برنامه مى‌اندازد، و به دشمنان دستاويز محكمى مى‌دهد، بى آن كه بدانند اين نتيجه ندانم كارى‌هاى روحانيون آن منطقه، و نظام حاكم بر آن سرزمين است.
بنابراين، حفظ عظمت اسلام، و اصالت مناسك حج، ايجاب مى‌كند:
مسلمانان جهان از همه نقاط، مقامات اين كشور را تحت فشار قرار دهند تا به اين وضع وحشتناك پايان دهد و حكم اسلام را اجرا كند.
و اگر در روايات اسلامى مى‌خوانيم كه بيرون بردن گوشت قربانى، از سرزمين منى‌ يا از حرم مكّه ممنوع است، اين مربوط به زمان‌هائى بوده كه مصرف كننده در آنجا به قدر كافى وجود داشته است.
لذا در روايت صحيح كه در منابع معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده، چنين مى‌خوانيم: يكى از ياران امام عليه السلام از همين موضوع سؤال كرد، امام فرمود: كُنَّا نَقُولُ لا يُخْرَجُ مِنْها بِشَيْ‌ءٍ لِحَاجَةِ النَّاسِ إِلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمُ فَقَدْ كَثُرَ النَّاسُ فَلا بَأْسَ بِإِخْرَاجِهِ:
«ما سابقاً دستور مى‌داديم چيزى از آن را از سرزمين منى‌ بيرون نبرند؛ چرا كه مردم به آن نياز داشتند اما امروز چون مردم (و قربانيان آنها) فزونى يافته‌اند،