تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٨
يعنى اگر به زعم شما اين آيات بينات الهى، شرّ است، چون با افكار منحرف و نادرستتان هماهنگ نيست، من، بدتر از اين را به شما معرفى مىكنم، كه همان مجازات دردناك الهى است كه در برابر اين لجاج و عناد، سرانجام دامانتان را خواهد گرفت.
«همان آتش سوزانى كه خداوند به كافران وعده داده» «وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا».
و دوزخ آتش سوزانش «بدترين جايگاه است» «وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ».
در حقيقت در برابر اين آتشمزاجان پرخاشگر كه شعلههاى عصبيت و لجاج، همواره در درونشان افروخته است، پاسخى جز آتش دوزخ نيست!؛ چرا كه هميشه مجازات الهى تناسب نزديكى با چگونگى گناه و عصيان دارد.
***
در آيه بعد، ترسيم جالب و گويائى از وضع بتها، معبودهاى ساختگى، و ضعف و ناتوانى آنها، بيان مىكند، و بطلان اعتقاد مشركان را به روشنترين وجهى آشكار مىسازد.
روى سخن را به عموم مردم كرده، مىگويد: «اى مردم در اينجا مثلى زده شده است گوش به آن فرا دهيد» (و دقيقاً به آن بينديشيد) «يا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ».
«كسانى را كه شما غير از خدا مىخوانيد، هرگز نمىتوانند مگسى بيافرينند هر چند براى اين كار اجتماع كنند، و دست به دست يكديگر بدهند» «إِنَّ الَّذِينَ