ملاحظه ذكر كرده‌اند. «١»
طبق اين تفسير، ضمير «لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ» به پيامبر صلى الله عليه و آله باز مى‌گردد، و «سماء» به معنى سقف خانه است (چون «سماء» به هر چيزى كه در جهت فوق قرار داشته باشد اطلاق مى‌گردد) و جمله «ليَقْطَع» به معنى خفقان و قطع نفس و پيش رفتن تا سر حدّ مرگ است.
احتمالات مختلف ديگرى نيز در تفسير اين آيه داده شده است كه، ذكر همه آنها لزومى ندارد، ولى از ميان آنها دو تفسير قابل ملاحظه است:
١- منظور از «سماء» همان «آسمان» است، يعنى: «اين گونه اشخاصى كه تصور مى‌كنند خدا پيامبرش را يارى نخواهد كرد، به آسمان بروند، طنابى به آن آويزان كنند، و خود را در ميان زمين و آسمان به دار كشند، تا نفسشان بريده شود (يا طنابى را كه به آن آويزان شده‌اند، قطع كنند تا از همانجا سقوط نمايند) ببينند آيا اين كار، خشمشان را فرو مى‌نشاند»؟!
٢- ضمير مذكور، به خود اين اشخاص باز گردد (نه پيامبر صلى الله عليه و آله يعنى:) «كسانى كه فكر مى‌كنند خدا آنها را يارى نمى‌كند، و روزيشان بر اثر ايمان آوردن قطع مى‌گردد، هر كارى از دستشان ساخته است انجام دهند، به آسمان بروند، خود را با ريسمانى آويزان نمايند، سپس اين ريسمان را قطع كرده تا سقوط كنند، آيا اين كارها خشمشان را فرو مى‌نشاند»؟.
مطلب قابل توجه اين كه: تمام اين تفسيرها به يك نكته روانى در ارتباط با