تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤
افراد كم حوصله، عصبانى و ضعيف الايمان اشاره مىكند كه: آنها وقتى كارشان ظاهراً به بن بست مىرسد، فوراً دستپاچه مىشوند و تصميمهاى جنون آميز مىگيرند:
گاه مشت بر در و ديوار مىكوبند.
گاه مىخواهند زمين را بشكافند و زير آن پنهان شوند.
و سر انجام براى خاموش كردن آتش خشم خويش تصميم به انتحار و خودكشى مىگيرند، در حالى كه هيچ يك از اين اعمال جنونآميز، مشكل آنها را حل نمىكند، اگر كمى خونسرد باشند، صبر و حوصله به خرج دهند، و با نيروى ايمان به خدا و اعتماد به نفس و شكيبائى و استقامت، به جنگ مشكلات بر خيزند حل آن قطعاً ممكن است.
***
آيه بعد، اشاره به يك جمع بندى در آيات گذشته كرده، مىگويد: «اين گونه ما قرآن را به صورت آيات بينات و نشانههاى روشن نازل كرديم» «وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ آياتٍ بَيِّناتٍ».
دلائلى براى معاد و رستاخيز، همچون بررسى دوران جنينى انسان، رشد گياهان، و زنده شدن زمينهاى مرده، كه همگان را با مسأله معاد آشنا مىسازد و دلائلى همچون بى خاصيت بودن بتها، و سرانجام، كار كسانى كه دين را وسيله جلب منافع مادى قرار مىدهند.
ولى با اين همه، داشتن دلائل روشن به تنهائى كافى نيست، بلكه آمادگى پذيرش حق نيز لازم است، به همين دليل، در پايان آيه مىگويد: «و خداوند هر كس را بخواهد هدايت مىكند» «وَ أَنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يُرِيدُ».
بارها گفتهايم: خواست خدا بى حساب نيست، او حكيم است و همه كارهايش داراى حساب، هر كس كه در راه او به مجاهده بر خيزد، و از اعماق