٤- و آنها كه زكات را انجام مى‌دهند.
٥- و آنها كه دامان خود را (از آلوده شدن به بى‌عفتى) حفظ مى‌كنند.
٦- تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند، كه در بهره‌گيرى از آنان ملامت نمى‌شوند.
٧- و كسانى كه غير از اين طريق را طلب كنند، تجاوزگرند!
٨- و آنها كه امانت‌ها و عهد خود را رعايت مى‌كنند.
٩- و آنها كه بر نمازهايشان مواظبت مى‌نمايند.
١٠- (آرى،) آنها وارثانند!
١١- (وارثانى) كه بهشت برين را ارث مى‌برند، و جاودانه در آن خواهند ماند!
تفسير:
صفات برجسته مؤمنان
همان گونه كه قبلًا گفتيم، انتخاب نام «مؤمنون» براى اين سوره به خاطر آيات آغاز اين سوره است كه ويژگى‌هاى مؤمنان را در عباراتى كوتاه، زنده و پر محتوا تشريح مى‌كند، و جالب اين كه: نخست، به سرنوشت لذتبخش و پر افتخار مؤمنان- پيش از بيان صفات آنها- اشاره مى‌نمايد تا شعله‌هاى شوق و عشق را در دل‌ها براى رسيدن به اين افتخار بزرگ زنده كند.
مى‌فرمايد: «مؤمنان رستگار شدند، و به هدف نهائى خود در تمام ابعاد رسيدند» «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ».
«افلح» از ماده «فلح» و «فلاح» در اصل، به معنى شكافتن و بريدن است، سپس، به هر نوع پيروزى و رسيدن به مقصد و خوشبختى اطلاق شده است.
در حقيقت، افراد پيروزمند، رستگار و خوشبخت، موانع را از سر راه بر