تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٤
قطعاً در جمله «الَّا عَلى أَزْواجِهِم» داخل است، و به همين دليل، به هنگام خواندن صيغه ازدواج موقت از همان صيغههاى ازدواج دائم (أَنْكَحْتُ وَ زَوَّجْتُ) با قيد مدت استفاده مىشود، و اين بهترين دليل بر ازدواج بودن آن است.
درباره ازدواج موقت و دلائل مشروعيت آن در اسلام، و عدم نسخ اين حكم و همچنين فلسفه اجتماعى آن، و پاسخ به ايرادات مختلف مشروحاً بحث كردهايم. «١»
***
٣- خشوع، روح نماز است
اگر ركوع، سجود، قرائت و تسبيح را جسم نماز بدانيم، حضور قلب و توجه درونى به حقيقت نماز، و كسى كه با او راز و نياز مىكنيم، روح نماز است.
خشوع نيز در واقع چيزى جز حضور قلب توأم با تواضع، ادب و احترام نيست و به اين ترتيب، روشن مىشود: مؤمنان تنها به نماز به عنوان يك كالبد بىروح نمىنگرند، بلكه تمامى توجه آنها به باطن و حقيقت نماز است.
بسيارند كسانى كه اشتياق فراوان به حضور قلب، خشوع و خضوع در نمازها دارند اما هر چه مىكوشند توفيق آن را نمىيابند.
براى تحصيل خشوع و حضور قلب در نماز و ساير عبادات، امور ذيل را دقيقاً توصيه مىكنيم:
١- به دست آوردن آنچنان معرفتى كه دنيا را در نظر انسان كوچك، و خدا را بزرگ كند، تا هيچ كار دنيوى نتواند به هنگام راز و نياز با معبود نظر او را به خود جلب و از خدا منصرف سازد.