يك ساعت صبر و شكيبائى در برابر گناه بهتر از آتش دوزخ است (هرگز مفهوم اين سخن آن نيست كه آتش دوزخ خوب است ولى صبر و شكيبائى از آن بهتر است، بلكه آتش دوزخ اصلًا فاقد هر گونه خوبى است).
اين تفسير را جمعى از مفسران بزرگ مانند «شيخ طوسى» در «تبيان» و «طبرسى» در «مجمع البيان» انتخاب كرده‌اند.
در حالى كه، بعضى ديگر همچون «فخر رازى» اين احتمال را نيز در تفسير آيه داده‌اند كه: هر يك از اين دو آيه، اشاره به گروهى از بت‌ها است، آيه نخست، بت‌هاى سنگى و چوبى بى‌جان را مى‌گويد، و آيه دوم، طاغوت‌ها و انسان‌هاى بت گونه، گروه اول نه سودى دارند و نه زيانى، بلكه كاملًا بى خاصيتند، ولى گروه دوم، يعنى «ائمه ضلال» زيان دارند و خيرى در آنها نيست، و به فرض كه خير اندكى داشته باشند زيانشان به مراتب بيشتر است (جمله «لَبِئْسَ الْمَوْلى‌ وَ لَبِئْسَ الْعَشِيرُ» را نيز گواه اين معنى گرفته‌اند) و به اين ترتيب تضادى باقى نمى‌ماند. «١»
***
و از آنجا كه، روش قرآن اين است: مسائل نيك و بد را در مقايسه با هم بيان كند، تا نتيجه‌گيرى آن كامل‌تر و روشن‌تر باشد، در آخرين آيه مورد بحث، مى‌فرمايد: «خداوند كسانى را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند در باغ‌هائى از بهشت وارد مى‌كند كه نهرها زير درختانش جارى است» «إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ».
برنامه آنها روشن، خط فكرى و عملى آنها مشخص، مولاى آنها خدا، و