تمام سلول‌هايش تبديل به سلول‌هاى استخوانى مى‌شود، و بعد از آن تدريجاً عضلات و گوشت روى آن را مى‌پوشاند، بنابراين، جمله «كَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً» يك معجزه علمى است كه پرده از روى اين مسأله كه در آن روز براى هيچ كس روشن نبود بر مى‌دارد؛ زيرا قرآن نمى‌گويد: ما مضغه را تبديل به استخوان و گوشت كرديم بلكه مى‌گويد:
ما مضغه را تبديل به استخوان كرديم و بر استخوان‌ها لباس گوشتى پوشانديم، اشاره به اين كه: مضغه نخست، تبديل به استخوان مى‌شود و بعد از آن گوشت روى آن را مى‌پوشاند.
***
٤- لباس مقاوم براى استخوان‌ها!
اصولًا، اين كه: از عضلات تعبير به «لباس» مى‌كند، خود گوياى اين واقعيت است كه اگر اين لباس بر استخوان‌ها نبود، اندام انسان بسيار زشت و نازيبا بود (درست همانند اسكلت‌هائى كه همه ما خود آن يا لااقل عكس آن را ديده‌ايم).
از اين گذشته لباس، حافظ بدن است، عضلات نيز حافظ استخوان‌ها هستند كه اگر آنها نبودند، ضربه‌هائى كه بر بدن وارد مى‌شد، استخوان‌ها را مرتباً صدمه مى‌زد، يا مى‌شكست، همچنين، كارى را كه لباس در حفاظت انسان از گرما و سرما مى‌كند، گوشت‌ها در نگهدارى استخوان‌ها كه ستون اصلى بدن هستند، انجام مى‌دهند اينها همه، نشان دهنده دقت قرآن در تعبيرات است.
***