شد و آيه فوق را آورد (قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ ...). «١»

***
تفسير:
مبارزه با چشم‌چرانى و ترك حجاب
پيش از اين هم گفته‌ايم: اين سوره در حقيقت سوره عفت، پاكدامنى و پاكسازى از انحرافات جنسى است، و بحث‌هاى مختلف آن از اين نظر انسجام روشنى دارد، آيات مورد بحث كه احكام نگاه كردن، چشم‌چرانى و حجاب را بيان مى‌دارد نيز كاملًا به اين امر مربوط است و نيز ارتباط اين بحث با بحث‌هاى مربوط به اتهامات ناموسى بر كسى مخفى نيست.
نخست، مى‌گويد: «به مؤمنان بگو چشم‌هاى خود را (از نگاه كردن به زنان نامحرم و آنچه نظر افكندن بر آن حرام است) فرو گيرند، و دامان خود را حفظ كنند» «قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ».
«يَغُضُّوا» از ماده «غضّ» (بر وزن خزّ) در اصل، به معنى كم كردن و نقصان است و در بسيارى از موارد در كوتاه كردن صدا يا كم كردن نگاه گفته مى‌شود.
بنابراين، آيه نمى‌گويد مؤمنان بايد چشم‌هاشان را فرو بندند، بلكه مى‌گويد:
بايد نگاه خود را كم و كوتاه كنند، و اين، تعبير لطيفى است به اين منظور كه: اگر انسان به راستى هنگامى كه با زن نامحرمى روبرو مى‌شود، بخواهد چشم خود را به كلى ببندد ادامه راه رفتن و مانند آن براى او ممكن نيست، اما اگر نگاه را از