نمى‌شود و حساب اعمال او را دقيقاً نگاه مى‌دارد، بدون شك اين توجه در اصلاح عمل او مؤثر است.
و از اين گذشته، تعبيرات آيه فوق، از طريق برانگيختن حس شكرگزارى انسان در برابر نعمت‌هاى پاكيزه‌اى كه نصيب او شده، نيز روى اعمال انسان مؤثر است.
به اين ترتيب، در اين آيه از سه جهت، براى انجام عمل صالح كمك گرفته شده است:
از جهت تأثير غذاى پاك بر صفاى قلب.
و از جهت تحريك حس شكرگزارى.
و از جهت توجه دادن به اين كه خدا شاهد و ناظر اعمال آدمى است.
و اما واژه «طيب» چنان كه قبلًا هم گفته‌ايم، به معنى هر چيز پاك و پاكيزه در مقابل «خبيث» (ناپاك) است.
«راغب» در «مفردات» مى‌گويد: «طيب» در اصل، به معنى هر امر لذت‌بخش است، خواه حواس انسان از آن لذت ببرد، و يا روح و جان انسان، ولى در شرع، به معنى چيزى است كه پاك و حلال باشد.
به هر حال، بسيارى از بحث‌هاى قرآن پيرامون طيب و طيبات دور مى‌زند:
- به پيامبران دستور مى‌دهد تنها از غذاى طيب تغذيه كنند.
١- نه تنها به پيامبران، به همه مؤمنان خطاب مى‌كند: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از طيباتى كه به شما روزى داده‌ايم بخوريد». «١»

٢- اعمال و سخنانى به مقام قرب او راه مى‌يابند كه طيب و پاك باشند: إِلَيْهِ