در اين هنگام، آيات فوق نازل شد و اهميت اين موضوع را بازگو كرد. «١»
***
تحقيق و بررسى
با اين كه نخستين شأن نزول- همان گونه كه گفتيم- در بسيارى از منابع اسلامى آمده ولى جاى گفتگو، چون و چرا و نقاط مبهم در آن وجود دارد از جمله:
١- از تعبيرات مختلف اين حديث- با تفاوت‌هائى كه دارد- به خوبى استفاده مى‌شود: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تحت تأثير موج شايعه قرار گرفت تا آنجا كه با يارانش در اين زمينه به گفتگو و مشاوره نشست، و حتى بر خورد خود را با «عايشه» تغيير داد، و مدتى طولانى از او كناره‌گيرى نمود، و رفتارهاى ديگرى كه همه حاكى از اين است كه: پيامبر صلى الله عليه و آله طبق اين روايت شايعه را تا حدّ زيادى پذيرا شد.
اين موضوع نه تنها با مقام عصمت سازگار نيست، بلكه يك مسلمان با ايمان و ثابت القدم نيز نبايد اين چنين تحت تأثير شايعات بى دليل قرار گيرد، و اگر شايعه در فكر او تأثير ناخودآگاهى بگذارد، در عمل نبايد روش خود را تغيير دهد و تسليم آن گردد، چه رسد به معصوم كه مقامش روشن است.
آيا مى‌توان باور كرد عتاب‌ها و سرزنش‌هاى شديدى كه در آيات بعد خواهد آمد كه: چرا گروهى از مؤمنان تحت تأثير اين شايعه قرار گرفتند؟.
چرا مطالبه چهار شاهد ننمودند؟ شامل شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نيز بشود؟!.
اين يكى از ايرادهاى مهمى است كه ما را در صحت اين شأن نزول، لااقل گرفتار ترديد مى‌كند.
٢- با اين كه ظاهر آيات، چنين نشان مى‌دهد كه: حكم مربوط به «قذف» (نسبت اتهام عمل منافى عفت) قبل از داستان «افك» نازل شده است، چرا پيامبر صلى الله عليه و آله در همان روز كه چنين تهمتى از ناحيه «عبداللَّه بن ابى سلول» و