٥٢ وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
٥٣ لِيَجْعَلَ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ
٥٤ وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهادِ الَّذِينَ آمَنُوا إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
ترجمه:
٥٢- هيچ پيامبرى را پيش از تو نفرستاديم مگر اين كه هر گاه آرزو مى‌كرد (و طرحى براى پيش برد اهداف الهى خود مى‌ريخت)، شيطان القائاتى در آن مى‌كرد؛ اما خداوند القائات شيطان را از ميان مى‌برد، سپس آيات خود را استحكام مى‌بخشيد؛ و خداوند عليم و حكيم است.
٥٣- هدف اين بود كه خداوند القاى شيطان را آزمونى قرار دهد براى آنها كه در دل‌هايشان بيمارى است، و آنها كه سنگدلند؛ و ظالمان در عداوت شديد دور از حق قرار گرفته‌اند!
٥٤- و (نيز) هدف اين بود كه آگاهان بدانند اين حقى است از سوى پروردگارت، در نتيجه به آن ايمان بياورند، و دل‌هايشان در برابر آن خاضع گردد؛ و خداوند كسانى را كه ايمان آوردند، به سوى صراط مستقيم هدايت مى‌كند.