خدا مشغولند، و جاذبه‌هاى دنياى فريبنده، آنها را از حق غافل نمى‌سازد.
اين خانه‌ها با اين ويژگى‌ها، سر چشمه هدايت و ايمان اند.
ذكر اين نكته نيز لازم است كه: در اين آيه، هم «تجارت» آمده است و هم «بيع» با اين كه: به نظر مى‌رسد هر دو يك معنى داشته باشد، ولى ممكن است تفاوت اين دو از اين نظر باشد كه: تجارت اشاره به يك كار مستمر و مداوم است، ولى بيع براى يك مرحله و به صورت گذرا است.
توجه به اين امر نيز ضرورى است كه نمى‌فرمايد: آنها مردانى هستند كه به سوى تجارت و بيع نمى‌روند، بلكه مى‌گويد: تجارت و بيع آنها را از ياد خدا و بر پا داشتن نماز و اداى زكات غافل نمى‌كند.
آنها پيوسته از روز قيامت و دادگاه عدل پروردگار، كه از شدت وحشتش دل‌ها و چشم‌ها در آن دگرگون مى‌شود، بيمناكند (توجه داشته باشيد جمله «يخافون» به مقتضاى اين كه فعل مضارع است دلالت بر استمرار خوف و ترس آنها از قيامت دارد، خوف و ترسى كه آنان را به انجام مسئوليت‌ها و رسالت‌ها وادار مى‌كند).
***
در آخرين آيه مورد بحث، به پاداش بزرگ اين پاسداران نور هدايت و عاشقان حق و حقيقت، اشاره كرده، چنين مى‌گويد:
«اين به خاطر آن است كه خداوند آنها را به بهترين اعمالى كه انجام داده‌اند پاداش دهد و از فضلش بر پاداش آنها بيفزايد» «لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ».
و اين جاى تعجب نيست؛ زيرا فيض خداوند براى آنها كه شايسته فيض اويند محدود نيست «و خداوند هر كس را بخواهد بى حساب روزى مى‌دهد و