دور شويد و همچنان در دوزخ بمانيد، خاموش شويد و با من سخن مگوئيد»! «قالَ اخْسَؤُا فِيها وَ لا تُكَلِّمُونِ».
جمله «اخسئوا» كه به صورت فعل امر است، معمولًا براى دور كردن سگ به كار مى‌رود، و هر گاه در مورد انسانى گفته شود به معنى پستى او و مستحق مجازات بودن است.
***
آن گاه دليل اين سخن را چنين بيان مى‌كند: «آيا فراموش كرده‌ايد كه گروهى از بندگان خاص من، مى‌گفتند: پروردگارا ما ايمان آورديم، ما را ببخش بر ما رحم كن، و تو بهترين رحم كنندگانى»؟! «إِنَّهُ كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ».
***
«اما شما آنها را به باد مسخره گرفتيد و آن قدر در اين كار اصرار كرديد كه استهزا كردن آنها شما را به كلى از ياد من غافل كرد» «فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيّاً حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي».
«و شما پيوسته به آنها مى‌خنديديد و بر سخنان، عقائد، رفتار و كردارشان پوزخند مى‌زديد» «وَ كُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ».
***
«ولى امروز، به خاطر آن صبر، استقامت و پايمردى در مقابل آن همه استهزا و عدم تزلزل در برنامه‌هاى الهيشان آنها را پاداش دادم، آنها پيروز و رستگارند» «إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ».
و اما شما ... شما امروز در بدترين حالات و دردناكترين عذاب گرفتاريد، كسى به فريادتان نمى‌رسد و بايد هم چنين باشيد كه مستحق اين كيفريد.