٥٦ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
٥٧ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الأَرْضِ وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ لَبِئْسَ الْمَصِيرُ
ترجمه:
٥٦- و نماز را بر پا داريد، و زكات را بدهيد، و رسول (خدا) را اطاعت كنيد تا مشمول رحمت (او) شويد.
٥٧- گمان مبر كافران مى‌توانند از چنگال مجازات الهى در زمين فرار كنند! جايگاه آنان آتش است، و چه بد جايگاهى است!
تفسير:
فرار از چنگال مجازات او ممكن نيست!
در آيه گذشته وعده خلافت روى زمين به مؤمنان صالح داده شده بود، و اين دو آيه، مردم را براى فراهم كردن مقدمات اين حكومت، بسيج مى‌كند، در ضمن نفى موانع بزرگ را نيز خودش تضمين مى‌نمايد، در حقيقت يكى از اين دو آيه در صدد بيان مقتضى است و آيه دوم نفى موانع.
نخست مى‌گويد: «نماز را بر پا داريد» «وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ».
همان نمازى كه رمز پيوند خلق با خالق است، و ارتباط مستمر آنها را با خدا تضمين مى‌كند، و ميان آنها، فحشاء و منكر حائل مى‌شود.
«و زكات را ادا كنيد» «وَ آتُوا الزَّكاةَ».
همان زكاتى كه نشانه پيوند با «خلق خدا»، و وسيله مؤثرى براى كم كردن