تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٣
٦- شرايط تحريم ازدواج با زانى و زانيه
گفتيم: ظاهر آيات فوق، تحريم ازدواج با زانى و زانيه است، البته اين حكم در روايات اسلامى مقيد به مردان و زنانى شده است كه مشهور به اين عمل بوده و توبه نكردهاند.
بنابراين، اگر مشهور به اين عمل نباشند، يا از اعمال گذشته خود كنارهگيرى كرده، و تصميم بر پاكى و عفت گرفته، و اثر توبه خود را نيز عملا نشان دادهاند، ازدواج با آنها شرعاً بى مانع است.
اما در صورت دوم به اين دليل است كه عنوان «زانى» و «زانيه» بر آنها صدق نمىكند، حالتى بوده است كه زائل شده، ولى در صورت اول، اين قيد از روايات اسلامى استفاده شده و شأن نزول آيه نيز آن را تأييد مىكند.
در حديث معتبرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: فقيه معروف «زراره» از آن حضرت پرسيد: تفسير آيه «الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً ...» چيست؟
امام عليه السلام فرمود: هُنَّ نِسَاءٌ مَشْهُورَاتٌ بِالزِّنَا وَ رِجَالٌ مَشْهُورُونَ بِالزِّنَا، قَدْ شُهِرُوا وَ عُرِفُوا بِهِ، وَ النَّاسُ الْيَوْمَ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ، فَمَنْ أُقِيمَ عَلَيْهِ حَدُّ الزِّنَا، أَوْ شُهِرَ بِالزِّنَا، لَمْ يَنْبَغِ لِا حَدٍ أَنْ يُنَاكِحَهُ حَتَّى يُعْرَفَ مِنْهُ تَّوْبَتُهُ:
«اين آيه، اشاره به زنان و مردانى است كه مشهور به زنا بوده و به اين عمل زشت شناخته شده بودند، و امروز نيز چنين است، كسى كه حد زنا بر او اجرا شود يا مشهور به اين عمل شنيع گردد، سزاوار نيست احدى با او ازدواج كند، تا توبه او ظاهر و شناخته شود». «١»
اين مضمون در روايات ديگر نيز آمده است.
***