كس را بخواهد به نور خود هدايت مى‌كند، و خدا براى مردم مثل‌ها مى‌زند و خداوند به هر چيزى داناست.
٣٦- (اين چراغ پر فروغ) در خانه‌هائى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده ديوارهاى آن را بالا برند (تا از شياطين در امان باشد)؛ خانه‌هائى كه نام خدا در آنها برده مى‌شود، و صبح و شام در آنها تسبيح او مى‌گويند.
٣٧- مردانى كه هيچ تجارت و معامله‌اى آنان را از ياد خدا و بر پا داشتن نماز و اداى زكات، غافل نمى‌كند؛ آنها از روزى مى‌ترسند كه در آن، دل‌ها و چشم‌ها زير و رو مى‌شود.
٣٨- (آنها به سراغ اين كارها مى‌روند) تا خداوند آنان را به بهترين اعمالى كه انجام داده‌اند پاداش دهد، و از فضل خود بر پاداششان بيفزايد؛ و خداوند به هر كس بخواهد بى حساب روزى مى‌دهد (و از مواهب بى انتهاى خويش بهره‌مند مى‌سازد).
تفسير:
آيه نور!
در تفسير آيات فوق، سخن بسيار گفته شده است، و مفسران، فلاسفه و عرفاى اسلامى هر كدام بحث‌هاى فراوانى دارند، پيوند ارتباط اين آيات، با آيات گذشته از اين نظر است كه: در آيات پيشين، سخن از مسأله عفت و مبارزه با فحشاء با استفاده از طرق و وسائل گوناگون بود، و از آنجا كه ضامن اجراى همه احكام الهى مخصوصاً كنترل كردن غرائز سركش، به خصوص غريزه جنسى- كه نيرومندترين آنها است- بدون استفاده از پشتوانه «ايمان» ممكن نيست، سر انجام بحث را به ايمان و اثر نيرومند آن كشانيده و از آن سخن مى‌گويد.
نخست مى‌فرمايد: «خداوند نور آسمان‌ها و زمين است» «اللَّهُ نُورُ