مى‌گيرد، نخست به درگاه خدا استغاثه مى‌كند، و بعد از مردم يارى مى‌طلبد و فرياد مى‌زند: «اى خدا! اى خدا! مرا نجات دهيد، به كمك من بشتابيد».
اين تفسير صحيح‌تر به نظر مى‌رسد.
***
٢- تفسير جمله «فيما تركت»
در آيات فوق خوانديم: كافران در آستانه مرگ تقاضا مى‌كنند آنها را بازگردانند تا «آنچه را ترك گفته‌اند» با عمل صالح جبران كنند.
بعضى معتقدند: «فِيْما تَرَكْت» اشاره به اموالى است كه از آنها به يادگار مى‌ماند كه در تعبيرات معمولى نيز از آن به «تركه ميت» تعبير مى‌شود.
حديثى كه از امام صادق عليه السلام نقل شده است شاهدى است بر اين معنى، آنجا كه فرمود: مَنْ مَنَعَ قِيرَاطاً مِنَ الزَّكَاةِ فَلَيْسَ بِمُؤْمِنٍ وَ لا مُسْلِمٍ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ:
«كسى كه قيراطى از زكات را ندهد نه مؤمن است و نه مسلمان و سخن خداوند «رب ارجعون ...» نيز همين را مى‌گويد». «١»
در حالى كه بعضى ديگر معنى وسيع‌ترى براى آن قائلند و «ما تركت» را اشاره به تمام اعمال صالحى كه ترك گفته، مى‌دانند، يعنى: خداوندا! مرا باز گردان تا اعمال صالحى را كه ترك كرده‌ام، جبران كنم، و حديثى كه در بالا نقل كرديم چنانچه از قبيل بيان مصداق روشن باشد، منافاتى با اين تفسير وسيع و جامع ندارد.
و با توجه به اين كه اين گونه افراد از تمام فرصت‌هائى كه از دست داده‌اند،