تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٠
تعبير به احسن الخالقين: «بهترين آفرينندگان» اين سؤال را به وجود مىآورد كه: مگر غير از خدا آفريدگار ديگرى وجود دارد؟!
بعضى از مفسران توجيهات گوناگونى براى آيه كردهاند، در حالى كه نيازى به اين توجيهات نيست، و كلمه «خلق» به معنى اندازهگيرى و صنعت درباره غير خداوند نيز صادق است
ولى البته خلق خدا، با خلق غير او از جهات گوناگونى متفاوت است:
١- خداوند ماده و صورت اشياء را مىآفريند، در حالى كه اگر انسان بخواهد چيزى ايجاد كند، تنها مىتواند با استفاده از مواد موجود اين جهان، صورت تازهاى به آن ببخشد مثلًا از مصالح ساختمانى خانهاى بسازد، يا از آهن و فولاد، اتومبيل يا كارخانهاى اختراع كند.
٢- از سوئى ديگر، خلقت و آفرينش خداوند، نا محدود است و او آفريدگار همه چيز است «اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ» «١»
در حالى كه انسان موجودات بسيار محدودى را مىتواند ابداع كند، و گاه توأم با انواع ضعفها و نقصها است كه در جريان عمل بايد آنها را تكميل كند، اما خلق و ابداع پروردگار خالى از هر گونه عيب و نقص است.
٣- از سوى سوم، در آنجا كه انسان توانائى بر اين امر پيدا مىكند، آن نيز به اذن و فرمان خدا است كه بى اذن او در عالم حتى برگى بر درختى نمىجنبد چنان كه درباره حضرت مسيح عليه السلام در سوره «مائده»، آيه ١١٠ مىخوانيم: وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي: «در آن هنگام كه تو از گل، صورتى همچون صورت پرنده به اذن من خلق مىكردى».
***