تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٠
٦٧ لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوهُ فَلا يُنازِعُنَّكَ فِي الأَمْرِ وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلى هُدىً مُسْتَقِيمٍ
٦٨ وَ إِنْ جادَلُوكَ فَقُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
٦٩ اللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
٧٠ أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماءِ وَ الأَرْضِ إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
ترجمه:
٦٧- براى هر امتى عبادتى قرار داديم، تا آن عبادت را (در پيشگاه خدا) انجام دهند؛ پس نبايد در اين امر با تو به نزاع برخيزند! به سوى پروردگارت دعوت كن، كه بر هدايت مستقيم قرار دارى (و راه راست همين است).
٦٨- و اگر آنان با تو به جدال برخيزند، بگو: «خدا از كارهائى كه شما انجام مىدهيد آگاهتر است!
٦٩- و خداوند در روز قيامت، ميان شما در آنچه اختلاف مىكرديد، داورى مىكند»!
٧٠- آيا نمىدانستى خداوند آنچه را در آسمان و زمين است مىداند؟! همه اينها در كتابى ثبت است (همان كتاب علم بى پايان پروردگار) و اين بر خداوند آسان است!
تفسير:
هر امتى عبادتى دارد
در بحثهاى گذشته، گفتگوهائى پيرامون مشركان داشتيم، از آنجا كه