محتواى سوره مؤمنون
اين سوره چنان كه از نامش پيدا است، بخش مهمى از آن سخن از اوصاف برگزيده مؤمنان است.
سپس بحث‌هائى در زمينه اعتقاد و عمل بيان مى‌كند كه تكميل كننده آن صفات مى‌باشد.
روى هم رفته، مجموع مطالب اين سوره را مى‌توان به چند بخش تقسيم كرد:
بخش اول- كه از آيه «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُون» آغاز مى‌شود تا چندين آيه بعد، بيانگر صفاتى است كه مايه فلاح و رستگارى مؤمنان است و خواهيم ديد، اين اوصاف آن قدر حساب شده و جامع است كه جنبه‌هاى مختلف زندگى فردى و اجتماعى را تحت پوشش خود قرار مى‌دهد.
و از آنجا كه خمير مايه همه آنها ايمان و توحيد است
در بخش دوم، به نشانه‌هاى مختلف خداشناسى، و آيات افاقى و انفسى پروردگار در پهنه عالم هستى، اشاره كرده، و نمونه‌هائى از نظام شگرف عالم آفرينش را در آسمان و زمين و آفرينش انسان و حيوانات و گياهان بر مى‌شمارد.
و براى تكميل جنبه‌هاى عملى
در بخش سوم، به شرح سر گذشت عبرت‌انگيز جمعى از پيامبران بزرگ همچون نوح، هود، موسى، عيسى عليهم السلام پرداخته فرازهائى از زندگى آنها را بيان مى‌كند.
در بخش چهارم، روى سخن را به مستكبران كرده، و با دلائل منطقى و گاه با