در اين راه در حضور ما و تحت پوشش حمايت ما است، بنابراين با فكر راحت و آسوده به راه خود ادامه ده، از هيچ چيز ترس و واهمه نداشته باش.
ضمناً، تعبير به «وَحْيِنا» نشان مى‌دهد: نوح عليه السلام طرز ساختن كشتى و چگونگى آن را از وحى الهى آموخت، و گر نه چنان چيزى- طبق نوشته تواريخ- تا آن زمان سابقه نداشت، به همين دليل نوح عليه السلام كشتى را آنچنان متناسب با مقصد و مقصود خود ساخت كه هيچ كم و كسرى در آن نبود!
چنين ادامه مى‌دهد: «هنگامى كه فرمان ما فرا رسد، و نشانه‌اش اين است كه آب از درون تنور خواهد جوشيد، بدان زمان طوفان نزديك شده است، بلافاصله از تمام انواع حيوانات يك جفت (نر و ماده) انتخاب و در كشتى سوار كن» «فَإِذا جاءَ أَمْرُنا وَ فارَ التَّنُّورُ فَاسْلُكْ فِيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ».
«و خانواده و دوستان با ايمانت را بر كشتى سوار نما، مگر آنها كه قبلًا وعده هلاكشان داده شده است» (اشاره به همسر نوح و يكى از فرزندانش است) «وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ مِنْهُمْ».
و باز اضافه مى‌كند: «و ديگر درباره اين ستمگران (كه هم بر خويش ستم كردند و هم بر ديگران) با من سخنى مگو كه آنها همگى غرق خواهند شد، و جاى گفتگو نيست» «وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ».
البته، اين اخطار به خاطر آن بود كه ممكن بود نوح عليه السلام تحت تأثير عواطف انسانى يا عاطفه پدر و فرزندى قرار گيرد، و باز درباره آنها شفاعت كند در حالى كه آنها ديگر شايسته شفاعت نبودند.
***
در آيه بعد، مى‌فرمايد: «هنگامى كه تو و همه كسانى كه با تو هستند بر كشتى سوار شدى و استقرار يافتى، (سپاس خدا را به خاطر اين نعمت بزرگ، به جا آور