تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧
پروردگارت بهتر، و او بهترين روزى دهندگان است.
٧٣- به طور قطع، تو آنان را به راه راست دعوت مىكنى.
٧٤- اما كسانى كه به آخرت ايمان ندارند از اين راه منحرفند!
تفسير:
بهانههاى رنگارنگ منكران
در تعقيب آيات گذشته، كه سخن از اعراض و استكبار كفار در برابر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بود، در آيات مورد بحث از بهانههائى كه ممكن است آنها براى خود در اين زمينه بتراشند، و پاسخ دندانشكن آن، سخن مىگويد، ضمناً علل واقعى اعراض و روىگردانى آنها را نيز شرح مىدهد، كه در پنج قسمت خلاصه مىشود:
نخست مىگويد: «آيا آنها در اين گفتار (آيات الهى) تدبر و انديشه نكردند»؟ «أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ».
آرى، نخستين عامل بدبختى آنها تعطيل انديشه و تفكر در محتواى دعوت تو است، كه اگر بود، مشكلات آنها حل مىشد.
در دومين مرحله مىگويد: «يا اين كه مطالبى براى آنها آمده است كه براى نياكانشان نيامده»؟! «أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الأَوَّلِينَ».
يعنى اگر توحيد و معاد و دعوت به نيكيها و پاكيها تنها از ناحيه تو بود، ممكن بود بهانه كنند كه اينها سخنان نو ظهورى است كه ما نمىتوانيم زير بار آن برويم.
و نيز مىتوانستند بگويند: اگر اين مطالب حق بود، چرا خدا- كه به همه انسانها نظر لطف و مرحمت دارد- براى گذشتگان نفرستاد؟!