تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩
پاداش آنها را بازگو مىكند:
نخست مىگويد: «خداوند كسانى را كه ايمان آوردهاند و عمل صالح انجام دادهاند در باغهائى از بهشت وارد مىكند كه از زير درختانش نهرها جارى است» «إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ».
گروه اول، در شعلههاى آتش سوزان غوطهورند و اينها در باغهاى بهشت در كنار نهرهاى جارى آرميدهاند.
آن گاه به زينت و لباس آنها پرداخته، مىگويد: «آنها با دستبندهائى از طلا و مرواريد زينت مىيابند و لباسشان در آنجا از حرير است» «يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ». «١»
و اين دو پاداش ديگر آنها است.
به اين ترتيب، در بهشت، زيباترين لباسهائى را كه در دنيا از آن محروم بودند در تن مىكنند و دستبندهاى جواهر نشان در دست دارند، اگر در اين جهان از پوشيدن اين گونه لباسها و زينتها ممنوع بودند، به خاطر آن بود كه مايه غرور و غفلت مىشد، و سبب محروميت گروه ديگر مىگشت، ولى در آنجا كه اين مسائل مطرح نيست اين ممنوعيتها برداشته مىشود و جبران مىگردد.
البته با توجه به اين كه: الفباى زندگى در آن جهان با اينجا متفاوت است اين الفاظ مفاهيمى برتر و بالاتر از آنچه ما در اين جهان مىانديشيم خواهد داشت (دقت كنيد).
***