ولى با توجه به ساير گروه‌هائى كه در اين آيه، نام آنها برده شده، ظاهر اين است: منظور از اين جمله، كسانى هستند كه كليد خانه خود را به خاطر ارتباط نزديك و اعتماد، به دست ديگرى مى‌سپارند، ارتباط نزديك ميان اين دو سبب شده كه آنها نيز در رديف بستگان و دوستان نزديك باشند، خواه رسماً وكيل بوده باشد، يا نه.
و اگر مى‌بينيم در بعضى از روايات اين جمله به وكيلى كه عهده‌دار سرپرستى اموال كسى است، تفسير شده در واقع از قبيل بيان مصداق است و منحصر به آن نيست.
***
٥- سلام و تحيت
«تحيت» چنان كه قبلًا هم گفته‌ايم، در اصل از ماده «حيات» است، و به معنى دعا كردن براى سلامت و حيات ديگرى مى‌باشد، خواه اين دعا به صورت «سلام عليكم» باشد يا «السلام علينا» و يا مثلًا «حياك اللَّه» بوده باشد.
ولى معمولًا هر نوع اظهار محبتى را كه افراد در آغاز ملاقات نسبت به يكديگر مى‌كنند، «تحيت» مى‌گويند.
منظور از «تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً» اين است كه: تحيت را به نوعى با خدا ارتباط دهند، يعنى منظور از «سلام عليكم» اين باشد كه: «سلام خدا بر تو باد» يا «سلامتى تو را از خدا مى‌خواهم»؛ چرا كه از نظر يك فرد موحد، هر گونه دعائى بالاخره به خدا باز مى‌گردد، و از او تقاضا مى‌شود و طبيعى است دعائى كه چنين باشد، هم پر بركت (مبارك) و هم پاكيزه و «طيبه» است. «١»