«يا خانه‌اى كه كليدش در اختيار شما است» «أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ».
«يا خانه‌هاى دوستانتان» «أَوْ صَدِيقِكُمْ».
البته اين حكم شرائط و توضيحاتى دارد كه بعد از پايان تفسير آيه، خواهد آمد.
سپس ادامه مى‌دهد: «بر شما گناهى نيست كه به طور دسته جمعى يا جداگانه غذا بخوريد» «لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً».
گويا جمعى از مسلمانان در آغاز اسلام، از غذا خوردن تنهائى، ابا داشتند و اگر كسى را براى هم غذا شدن نمى‌يافتند، مدتى گرسنه مى‌ماندند، قرآن به آنها تعليم مى‌دهد: غذا خوردن به صورت جمعى و فردى هر دو مجاز است. «١»
بعضى نيز گفته‌اند: گروهى از عرب مقيد بودند غذاى مهمان را به عنوان احترام جداگانه ببرند، و خود با او هم غذا نشوند (مبادا شرمنده يا مقيد گردد) آيه، اين قيدها را از آنها برداشت و تعليم داد كه اين يك سنت ستوده نيست. ٢
بعضى ديگر گفته‌اند: جمعى مقيد بودند اغنياء با فقيران غذا نخورند، و فاصله طبقاتى را حتى بر سر سفره، حفظ كنند، قرآن اين سنت غلط و ظالمانه را با عبارت فوق نفى كرد. ٣
مانعى ندارد كه آيه، ناظر به همه اين امور باشد.
سپس به يك دستور اخلاقى ديگر اشاره كرده، مى‌گويد:
«هنگامى كه وارد خانه‌اى شديد بر خويشتن سلام كنيد، سلام و تحيتى از نزد خداوند، سلام و تحيتى پر بركت و پاكيزه» «فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى‌ أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبارَكَةً طَيِّبَةً».
و سر انجام با اين جمله آيه را پايان مى‌دهد: «اين گونه خداوند آيات