تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨
او را آتش زدند»!. «١»
در حديث ديگرى از «اصبغ بن نباته» مىخوانيم: على عليه السلام بر فراز منبر فرمود: سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي: «از من سؤال كنيد پيش از آن كه مرا نيابيد».
«اشعث بن قيس» (منافق معروف) برخاسته، گفت: اى امير مؤمنان! چگونه از «مجوس» جزيه گرفته مىشود، در حالى كه كتاب آسمانى بر آنها نازل نشده و پيامبرى نداشتهاند؟
على عليه السلام فرمود: آرى اى اشعث، قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ كِتَاباً وَ بَعَثَ إِلَيْهِمْ نَبِيّاً: «خداوند كتابى بر آنها نازل كرده و پيامبرى مبعوث نموده است». «٢»
و در حديثى از امام سجاد على بن الحسين عليه السلام مىخوانيم پيامبر فرمود:
سَنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ يَعْنِي الْمَجُوسَ: «با آنها طبق سنت اهل كتاب رفتار كنيد، منظور پيامبر اسلام مجوس بود». ٣
ضمناً، بايد توجه داشت: واژه «مجوس» جمع است و مفرد آن «مجوسى» است.
***
٣- صابئان چه كسانى هستند؟
از آيه فوق اجمالًا استفاده مىشود كه: آنها نيز پيرو بعضى از مذاهب آسمانى بودهاند، به خصوص كه در آيه، ميان طائفه يهود و نصارا قرار گرفتهاند.
بعضى آنها را از پيروان «يحيى بن زكريا» مىدانند كه مسيحيان او را «يحيى تعميد دهنده» مىنامند.