«ظَهِيْرَة» چنان كه «راغب» در «مفردات» و «فيروزآبادى» در «قاموس» مى‌گويند: به معنى نيمروز و حدود ظهر است كه مردم در اين موقع، معمولًا لباس‌هاى روئى خود را در مى‌آورند و گاه، مرد و همسرش با هم خلوت مى‌كنند.
«اين سه وقت، سه وقت پنهانى و خصوصى براى شما است» «ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ».
«عورة» در اصل از ماده «عار» به معنى «عيب» است و از آنجا كه آشكار شدن آلت جنسى مايه عيب و عار است در لغت عرب به آن «عورت» اطلاق شده.
كلمه «عورة» گاه، به معنى شكاف در ديوار، لباس و مانند آن نيز آمده است و گاه، به معنى مطلق عيب مى‌باشد.
اطلاق كلمه «عورت» بر اين اوقات سه گانه، به خاطر آن است كه مردم در اين اوقات خود را زياد مقيد به پوشانيدن خويش- مانند ساير اوقات- نمى‌كنند و يك حالت خصوصى دارند.
بديهى است اين دستور متوجه اولياى اطفال است كه آنها را وادار به انجام اين برنامه كنند؛ چرا كه آنها هنوز به حدّ بلوغ نرسيده‌اند، تا مشمول تكاليف الهى باشند، و به همين دليل، مخاطب در اينجا اولياء هستند.
ضمناً، اطلاق آيه، هم شامل كودكان پسر و هم كودكان دختر مى‌شود، و كلمه «الَّذِيْنَ» كه براى جمع مذكر است مانع از عموميت مفهوم آيه نيست، زيرا در بسيارى از موارد اين تعبير به عنوان تغليب، بر مجموع اطلاق مى‌گردد، همان گونه كه در آيه وجوب روزه تعبير به «الَّذِيْنَ» شده و منظور عموم مسلمانان است. «١»