براى توضيح بيشتر، پيرامون حكومت مهدى عليه السلام و مدارك مشروح و مستدل آن در كتب علماى سنت و شيعه، به جلد ٧ تفسير «نمونه»، صفحات ٣٧٢ تا ٣٨٩ ذيل آيه ٣٣ سوره «توبه» مراجعه فرمائيد.
***
٣- هدف نهائى، عبادت خالى از شرك است
جمله «يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً» چه از نظر ادبى، «حال» باشد و چه «غايت» «١»
مفهومش اين است: هدف نهائى از فراهم آمدن حكومت عدل، ريشه‌دار شدن آئين حق، گسترش امن و آرامش، همان استحكام پايه‌هاى عبوديت و توحيد است، كه در آيه ديگر قرآن، به عنوان هدف آفرينش ذكر شده است: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ: «من جن و انس را نيافريدم مگر به خاطر اين كه مرا عبادت كنند»»
عبادتى كه مكتب عالى تربيت انسان‌ها و پرورش دهنده روح و جان آنها است، عبادتى كه خدا از آن بى نياز و بندگان براى پيمودن راه تكامل و ترقى سخت به آن نيازمندند.
بنابراين، بينش اسلامى- بر خلاف بينش‌هاى مادى كه هدفش در آخرين مرحله رفاه و برخوردارى از يك زندگى مادى در سطح عالى است- هرگز چنين چيزى را هدف خود قرار نمى‌دهد، بلكه حتى زندگى مادى هم در صورتى ارزش دارد كه وسيله‌اى در نيل به آن هدف معنوى گردد.
منتها توجه به اين نكته لازم است كه: عبادت خالى از هر گونه شرك و نفى هر گونه قانون غير خدا و حاكميت اهواء، جز از طريق تأسيس يك حكومت عدل، امكان پذير نيست.